|
||
| Ayrılık Vesikası (Bamteli sessizliği üzerine bir Şiir denemesi) |
|
|
| Yazar Ömer Asım Öztürk | |
|
Bir regaib gecesinin sabahı…
Hakkın bize son teveccühü; büyük bir nehirden küçük sızıntıların, kesilmesi ola ki ayrılık vesikasının yırtılıp, vuslata fermanın müjdesi olsun. Zira o nimette elimizden alınırsa yeryüzü bir kez daha zeminin en derinliklerinden sarsılır, mana âleminde dünyalar yıkılır, Allah bu meralardan uzak etsin yeis dalları tekrar boy verir…
Toprağa dökülen kanların en temizinin ayrıldığı bedenin yüzü suyu hürmetine ver vuslata ferman, Zira bu mücrimde yok gurbete derman.
Duyguların arasında sonsuz deniz, sonlu hasret sılası, Ve birde anlam yüklü gurbet, aşılmazlık yasası, En derin yerinde okyanusun vuslat ve birde ayrılık vesikası. Ömrümün en bahtsız baharı ve ruhumun başlasın sonbaharı.
Yürekler bu sıcaklara nasıl dayansın, nasıl yanmasın, Haydi, sızsın yarıktan nağmeler ruhlar manaya kansın, Haydi, kalbim bir nağme bekler, bekler ki uyansın, Kalbimden içeriye kırık testiden dökülenler aksın, Aksın zira gönül bahçemde güllerim soldu, Bir kuraklıktır geceden, geldi beynime vurdu, Öylece hissiyatım ayrılık duyar gibi kalakaldı, Kaç gece, kaç rüya, şu mücrim yalvardı, Eyvah, eyvahlar ki susuz kaldı ve yandı.
Savruldu küller. Savrulsun her sayfası, Zira bitsin ayrılık vesikası…
Bamteli susmuş yine hicranını hissedememek var, Hicranlı bir gönül sahibini, Sızıntılar testiden durmuş, yine anlayamamak var, Yaralı bir resul habibini,
Bamteli sussun mu ya rab! Sızıntı bitsin mi ya rab! Şu kalb dursun mu ya rab! Şu ışık sönsün mü ya rab! Ya rab nolur ferman vuslata, Ya rab nolur son ver gurbete.
Son bulsun, yırtılıp gitsin, acı kâbuslardan çıksın, ayrılık vesikası… Artık başlasın kararan geceden ulu bir devrin yapılanması, Görülsün ulu çınarın tohumunun boy vermesi, Artık ürperten sönüşten kalan kıvılcımlar alev alsın, Aydınlatsın dört bir yanı ışığı dünyayı sarsın, Allah’ım nolur şu kulun o ateşin bir odunu olsun, O alevde yansın, Sıbgatullaha boyansın, Ya ayrılık vesikası yırtılsın, Ya emanet mühleti bitsin, Bitsin ki büyük vuslat gelsin. Toplansın ala-ı şura, İki vuslattan birine ferman verilsin. Ayrılık vesikaları toptan silinsin… |
| < Önceki | Sonraki > |
|---|





