Yükselme trendinde irtifa kaybedenler, hedefe giderken yolda kalanlar , önde koşturuken geriye düşenler, kaynağın yanındayken ondan istifade edemeyen düşünce fakirleri , tarih boyunca olduğu kadar günümüzde ve gelecekte de olacaktır.

Fıkıh Kitabı yazmış ancak son nefesinde iman kasesini boşaltmış Şeyh(!) Bedrettinler , hayatının önemli bir kısmını Müftülük vazifesi ile geçirdiği halde daha sonraları kendisini Şeytanın safında bulmuş Turan Dursunlar ve daha niceleri…

Günümüzde de ayağa sürçen talihsizler var ! Kur’anın İfadesi ile “az bir dünya malı karşılığında ahiretini satan” bedbahtlar ! Kendisini gündemde tutabilmek için magazinvari çıkışlar yapıp kanal kanal dolaşan vefa fukeraları , haset hokkabazları, fesat çıbanları….

Ne var ki , mesleğimiz ve meşrebimiz gereği , böyle çukurlara düşmüş olanlar hakkında konuşulduğu bir ortamda, önce kendimize bakıyor ve “Allah’ım , bizleri hidayet şerbetinden bir adım uzaklaştıracaksan , davamıza ihanet yaftasını giydireceksen , Rahmani cepheden şeytani cepheye geçireceksen , şimdiden ruhumuzu al , al ki bizi Mahşerde hainler güruhu zümresinden eylememiş olasın” diyor , titriyor ve her şeye rağmen , düşenlerin tekrar ayağa kalkmaları için , Hidayeti elinde bulunduran Rabbi Rahime onlar adına dua ediyoruz.

Çünkü , Efendimiz (SAV) döneminde , onunla aynı safta olup daha sonra yalancı peygamberlik iddiasında bulunacak kadar düşen Tuleyha’lar , Secah’lar bile , daha sonraları tekrar kalkmış ve hayatlarının o karanlık dönemlerine keffaret olması ümidiyle  İslam adına en önde cihad etmişler ve son nefeslerinde imanla ölmüşlerdir. Hatta İslam Uleması bu şahıslar için acaba “Ashab” denir mi denmez mi şeklinde fikir teatisi yapmışlardır.

O halde , bize ne oluyor ki , kendi sonumuz hakkında kesin bir hüküm yokken , başkalarının bugünkü zillet içindeki düşüklüğüne bakıp , onlar aleyhinde gereksiz beyanlarda bulunuyoruz ? Önce kendi sonumuz adına , Zübeyir Gündüzalp ağabeye Üstad hazretlerinin dediği gibi “titremeli” değil miyiz ?  O düşenler güruhundan olmamamız adına bir garantörümüz mü var?

O halde ayağı sürçenler hakkında bir bahis açıldığında , asıl vazifemiz olan İman ve Kur’an Hizmetimize bakmalı , kesinlikle onların seviyesine düşecek beyanlara girmemeli, belki onların son nefesi bizimkisinden hayırlı olabilir , endişesi içinde Allah’a sığınmalıyız..
Ancak şu kesinki , bu hal üzere ölürse (Allahu Alem bissevab), Doğu Perinçekle aynı saf üzere haşrolacaktır.