Kendisine görev verilmiş gibi, işi gücü Islâm aleyhinde haber üretmek, şiirlerinde Islâm düşmanlığını, Peygamber düşmanlığını islemek olan bu şaire kadın , Beni Hatm kabilesinden idi. Aynı kabileden fakat İslam ile şereflenmiş Umeyr b. Adi b. Hareşe (R.A.) adında gözleri ama bir Sahabi , onun vücudunu ortadan kaldırmayı nezretmişti. Resulullah’ın ordusu Bedir’den döndükten sonra, Ramazan-ı Şerif’in yirmibeşinci gecesi o kadını evinde öldürdü.. Sabah namazını Rasul-ü Ekrem ile birlikte kıldı. Rasulullah onu görünce “Ya Umeyr Mervan’ın kızını mı öldürdün ?” diye sordu. O da “Evet ya Rasulullah, acaba hata mı ettim?” dedi. Rasulullah (SAV) “Onun kanı hederdir” buyurdu. (Ibn Sa'd, Tabakat, II, 27 ; Mahmud Esad- İslam Tarihi ( Tarih-i Din-i İslam ) Sayfa – 550 )

Bu Şekilde Islâm'a ve Hz.Peygamber’e saldıran yahudi şairlerden bir diğeri Ebû Afek adında 100 yaşlarında bir fitneciydi. Sâlim b.Umeyr (R.A.) adındaki Sahabi de bu Islâm düsmanı yahudi Şairi öldürmüş ve  fesat saçan birisi daha azalmıştı  (Teferruat için bkz. Ihsan Süreyya Sirma, Hz. Peygamber s.a.s'in öldürttügü sairler, Yeni Devir Gazetesi,Istanbul 8 Mayis, 1982; Mahmud Esad- İslam Tarihi ( Tarih-i Din-i İslam) Sayfa – 551)

Islâm düsmanlığında en ileri gidenlerden birisi de, yahudi Şair Ka'b ibnu'l-Esrefdi.

Özellikle Bedir savasinin zaferinden sonra hırçınlasan ibnu'l-Esref, Islâm'a her türlü hakareti yapmaya basladi. Bedir Zaferi karşısında söyle söyleniyordu yahudi gazeteci: "Bugün yerin altı üstünden yeğdir!"Islam düsmanlığını Şiirlerine yansıtmaya devam eden ibnu'l-Esref o kadar ileri gitti ki, Hz.Peygamber (SAV) Allah'a söyle dua etti: "Ya Rabbi, beni Ka'b ibnu'l-Esrefden ve onun zararlı şiirlerinden  kurtar."  Bundan sonra da, Sahabelerden Muhammed b.Mesleme'ye (R.A.) emrederek bu müfsidi öldürttü ve Müslümanlar onun şerrinden kurtulmuş oldular. ( Vâkıdî, Megâzî, c.1, s. 175, İbn Sa'd, Tabakât, c. 2, s. 28, İbn Seyyid, Uyûnu'l-eser, c. 1, s. 293.

Tahlil :

Ka’b bin Eşref’in öldürülmesi sonrasında yaşananlar , bu hadiselerinin neye göre yapıldığı hususunu aydınlatmaktadır , şöyleki:

Ertesi gün Efendimiz (SAV) şöyle dedi:

Biraz sonra da yahudiler geldi. Panikte idiler. Bir yahudi:

-Adamların bu gece büyüklerimizden Kâ'b bin Eşref'i kaçırıp öldürdüler.

Başka bir yahudi:

-Hem de sebepsiz yere öldürüldü!

Peygamberimiz, şamatacıları susturdu:

-Eğer yerinde rahat dursaydı kimse kılına bile dokunmazdı. Ama o öyle yapmadı. Şiirleri ile bizleri çok incitti. Münkirleri üzerimize kışkırttı. Aramızdaki antlaşmayı ihlal etti. İçinizden başkaları da aynı hatayı işlerse, onlara da layık oldukları ceza verilir! Haberiniz olsun!. O suçsuz degil; bizi hicvetti. Islâm ve Müslümanlar aleyhinde şiirler söyledi. Bunu böyle bilin ve bir daha Islâm aleyhinde söylemeyin!"  ⁽Vâkıdî, Megâzî, I, 192)

Görüldüğü üzere ilgili antlaşmanın ihlali sonucu Şairler öldürülmüştü. Bahse konu antlaşma , Peygamber Efendimizin Medine’ye hicretinin daha ilk yılında gerçekleştirdiği, şehirdeki gruplarla ortak bir savunma anlaşması olan ve tarihe Medine Vesikası veya Medine Anlaşması olarak geçen antlaşmadır. Bu anlaşma, şehri, içinde yaşayan gruplardan oluşacak ortak bir güçle savunmayı âmir bulunmakta, sadece Müslümanların değil, İslâm’ı kabul etmemiş Arapların ve Yahudilerin de haklarını güvence altına almaktadır. Anlaşmaya katılan gruplar, anlaşma metnine kendi ırk, din ve kültürleriyle, yani kendi kimlikleriyle imza koymuşlar, herhangi bir zorlama ile de karşılaşmamışlardır. Aynı şekilde , antlaşma kapsamında , her Grub diğer grublara karşı saygılı olmayı , onları kabilelerinden veya dinlerinden dolayı rencide etmememeyi tahhüt etmişlerdi. (Prof Dr.Muhammed Hamidullah / Islam Peygamberi / Irfan Yay. Ist.1991; İbn Kesir, 3:224-226).

İşte bu antlaşma maddeleri çerçevesinde Efendimiz (SAV) İslama açıktan münazaa eden Yahudi Şairleri antlaşmaya sadık kalmadıklarından ötürü cezalandırmıştır. Yoksa , bu ne yargısız bir infazdır , nede her İslam düşmanını keyfe keder öldürmeye bir ruhsattır. Dolaysıyla , bunu Diyaloğa karşı  bir delil olarak zikretmek , konuya vukufiyetsizliğin ve analiz kıtlığının bir göstergesidir.

Bu hadiselere ilave olarak, savaş haricinde öldürülen 2 vaka vardır. Bunlar , Mekke döneminde öz babaları İslamı tahkir ettiklerinden  , Allah ve Resulune açıktan düşmanlık izhar ettiklerinden ötürü , henüz yeni Müslüman olmuş iki Sahabeden birtanesi bizzat kendisi , diğeride bir adam tutarak öz babalarını öldürtmüşlerdi Hadise Efendimiz (SAV) ‘me intikal ettiğinde , Efendimiz(SAV) konuyu tasvib etmemiş , üzülmüş ve yanlışlığına dikkat çekmiştir.

Netice olarak görmekteyiz ki ;İslam her zaman insanları kazanma , onları iman ile müşerref kılmayı vaz etmiş , bu çerçevede hareket etmeyi öğütlemiştir. Bunun tesis içinde Diyalog şarttır.

Evet , masum bir insanı öldürmek tüm insanları öldürmek kadar büyük bir günahtır :
Kim bir nefsi, bir başka nefse ya da yeryüzündeki bir fesada karşılık olmaksızın (haksız yere) öldürürse, sanki bütün insanları öldürmüş gibi olur.(Maide , 5/32)