İslamiyetin dünyayı şereflendirmesiyle birlikte, insanlığın yaşadığı fetret döneminin ardından ebediyete kadar insanlığın huzuru için gerekli olan temel esaslar da bizlere nasip edilmiş oldu. Bu esaslar rehberimiz Efendimiz (sas) ile birlikte bizlere sunulmuş ve bunun ardında ise bizlerin üzerine düşen vazifeler net bir şekilde belirtilmiştir.

Yüzyıllardır darboğaz içinde olan milletimiz son yüzyılda dünyanın diğer ülkeleriyle beraber her türlü olayın sıkıntısını yaşadı. Bugünlere pek çok zorlukları yaşarak geldi. Diğer ülkelere nazaran yaşadıklarımızı hemen unutuyor olsak da, en azından o dönemlerden kalan bazı hassasiyetler şu anda da etkisini sürdürüyor. Dünyaya hükmettiğimiz asırlardan, yedi düvelin üzerimize yüklendiği zamanlara kadar geçmişe bir silgi çekip yeniden başlama arzusu ile yaşamımıza devam ettik. Her daim komşularımıza, düşmanlarımıza, dostlarımıza, dost görünenlerimize hoşgörülü, saygılı ve sevgili yaklaşmayı kendimize düstur edindik. Ve bunu devam ettirdikçe de kazandık, dünya tarafından alkışlandık. Ne zaman ki kendimizden bile şüphe eder duruma geldik o vakit kendimize gelmemiz için Allah’ın şefkat tokatı yüzümüze indi.