İsrail’in yaklaşık bir aydır devam eden ‘Hizbullah örgütüne yönelik’ diye başlattığı savaş ateşkes kararı ile şimdilik kesilmiş gözüküyor. Söz konusu savaşın dün, bugün ve yarına bakan yanları olduğu gibi, siyasî, askerî, ekonomik, kültürel, tarihî, dinî ve ahlakî birçok yönü var.

BM’nin “ateşkes” olup olmadığı bir türlü anlaşılmayan kararından sonra -şimdilik- çatışmalar durdu. İsrail, 1559 No’lu karar tam olarak uygulanmadıkça Lübnan’da işgal ettiği yerlerden ayrılma niyetinde değil. Sözde bağımsız ve hükümran bir devlete (Lübnan) ancak İsrail’in izni dahilinde uçaklar inebiliyor. Bin civarında Lübnanlı, İsrail hapishanelerinde. İsrail bunlara “tutuklu” diyor. “Tutuklu” bir devletin sınırları içinde kanunlara göre suç işleyip meşru yargı organları tarafından cezaya çarptırılmış suçlulara denir. Aynı şekilde Hamaslı bakan ve milletvekilleri İsrail’in hapishanelerinde esaret hayatını yaşamaya devam ediyorlar; kimse İsrail’e bunun hesabını sormuyor.

Dine hizmet ettiğini düşünen her mümin kardeşimiz, iman ve Kur’an hizmetinde önde, pâye, ücret, makam, mansıp ve ganimette geride, gerilerin de gerisinde bulunmalıdır. Devr-i risaletpenâhîde meydana gelen şu olay ve benzerleri iyi bir örnek mahiyetindedir. Şöyle ki, yeni Müslüman olan bir bedevi, muharebelerin birinde Efendimiz aleyhissalâtü vesselam’ın ordu saflarındaki yerini alır. Muharebe olur, biter ve ganimet dağıtılırken, bu sahabi kendisine verilen ganimeti reddeder ve bunu, kendisine yapılmış acı bir teklif olarak kabul eder.